Toczenie nóżki kieliszka to etap ręcznego formowania wyrobu szklanego, w którym z rozgrzanej porcji masy szklanej kształtuje się wąski element łączący czarkę kieliszka z podstawką. Operacja odbywa się przy ciągłym obracaniu wyrobu, aby zachować osiowość, symetrię i równomierną grubość szkła.
Na czym polega toczenie?
Podczas toczenia hutnik obraca wyrób na piszczeli lub przylepiaku, a rozgrzaną masę szkła modeluje narzędziami hutniczymi. Nóżka jest wydłużana, zwężana i wygładzana. Ważne jest utrzymanie odpowiedniej temperatury szkła: zbyt zimne szkło może pękać lub odkształcać się nierówno, a zbyt gorące traci stabilność kształtu.
Jak rozpoznać ten etap na rysunku?
Na schemacie toczenia nóżki zwykle widać:
- uformowaną już czarkę kieliszka,
- wąski odcinek szkła między czarką a dalszą częścią wyrobu,
- narzędzie lub formę obejmującą fragment nóżki,
- układ sugerujący obrót i modelowanie osiowe.
Nie jest to formowanie czarki, ponieważ korpus kieliszka ma już zasadniczy kształt. Nie jest to też formowanie podstawki, gdyż obrabiany jest element pośredni, czyli nóżka.
Znaczenie operacji
Prawidłowo wykonana nóżka decyduje o wyglądzie i funkcjonalności kieliszka. Powinna być prosta, osiowa, gładka oraz odpowiednio połączona z czarką i stopką. Błędy na tym etapie mogą powodować krzywiznę kieliszka, różnice grubości szkła albo osłabienie połączeń.