Wiercenie i fazowanie otworów w szkle to operacja obróbki mechanicznej, w której wykonuje się otwór w wyrobie szklanym, a następnie obrabia jego krawędź, aby była bezpieczna, równa i mniej podatna na pękanie.
Narzędzia
Do tej operacji stosuje się najczęściej narzędzia ścierne, zwłaszcza:
- wiertła koronowe diamentowe – do wykonywania otworów w szkle,
- frezniki lub fazowniki diamentowe – do sfazowania krawędzi otworu,
- narzędzia rurowe z warstwą ścierną na czole lub powierzchni roboczej.
Narzędzia takie mają zwykle cylindryczny kształt i powierzchnie robocze pokryte materiałem ściernym, np. nasypem diamentowym. Dzięki temu mogą skrawać twarde i kruche szkło bez typowego ostrza metalowego.
Na czym polega proces?
Podczas wiercenia narzędzie stopniowo zagłębia się w szkło, usuwając materiał w miejscu planowanego otworu. Po wykonaniu otworu jego krawędzie mogą być ostre i naprężone, dlatego wykonuje się fazowanie, czyli lekkie ścięcie krawędzi pod kątem.
Ważne zasady technologiczne
Podczas obróbki szkła należy:
- stosować chłodzenie wodą,
- nie dociskać narzędzia zbyt mocno,
- prowadzić obróbkę równomiernie,
- unikać przegrzania szkła,
- zabezpieczyć wyrób przed drganiami.
Jak odróżnić od innych operacji?
Wiercenie i fazowanie dotyczy otworów. Nie należy mylić go z wygładzaniem żłobin, rozwiercaniem istniejących otworów ani docieraniem korków szklanych. Jeśli narzędzia są przeznaczone do wykonania otworu i obróbki jego krawędzi, właściwą operacją jest wiercenie i fazowanie otworów.