Złocenie szkła

Słownik kwalifikacji CES.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu szklarskiego

Złocenie szkła to technika dekoracyjna polegająca na nanoszeniu na powierzchnię wyrobu szklanego preparatu zawierającego związki złota, a następnie utrwaleniu dekoracji przez wypalanie. Efektem jest cienka, metaliczna warstwa o złotej barwie.

Preparaty do złocenia

W zdobnictwie szkła stosuje się preparaty złota, które mogą zawierać związki chemiczne złota, np. chlorek złota lub związki organiczne złota. Po naniesieniu i wypaleniu tworzą one dekoracyjną warstwę metaliczną.

Preparaty te są drogie, dlatego ważne jest:
- precyzyjne nanoszenie,
- unikanie rozlewania i strat,
- zachowanie równomiernej grubości warstwy,
- dobranie właściwej temperatury wypalania.

Złote paski na szklankach

Do wykonywania trwałych złotych pasków na obwodzie szklanek stosuje się najczęściej malowanie ręczne. Wyrób może być obracany, a dekorator prowadzi pędzel w stałym miejscu, tworząc równy pierścień. Ta metoda daje dobrą kontrolę szerokości i ciągłości paska.

Wypalanie dekoracji

Samo naniesienie preparatu nie wystarcza do uzyskania trwałej dekoracji. Po wysuszeniu wyrób trafia do pieca dekoracyjnego. W czasie wypalania zachodzą przemiany chemiczne, a na powierzchni szkła pozostaje warstwa złota związana ze szkłem.

Typowe błędy

Do błędów przy złoceniu należą:
- zbyt gruba lub nierówna warstwa preparatu,
- przerwy w linii paska,
- zabrudzenie powierzchni szkła przed malowaniem,
- niewłaściwa temperatura wypalania,
- dotykanie dekoracji przed jej utrwaleniem.