Badania nieniszczące wyrobów ceramicznych

Słownik kwalifikacji CES.03 - Organizacja i kontrolowanie procesów w przemyśle ceramicznym

Badania nieniszczące wyrobów ceramicznych

Badania nieniszczące to takie metody kontroli gotowych wyrobów, które pozwalają ocenić ich jakość bez uszkodzenia, złamania, rozkruszenia lub trwałej zmiany właściwości badanego elementu. Po badaniu wyrób nadal może być użyty lub sprzedany.

W przypadku ceramicznych wyrobów budowlanych, np. cegieł, dachówek czy pustaków, do prostych badań nieniszczących zalicza się m.in. sprawdzenie dźwięku.

Sprawdzenie dźwięku

Badanie polega na lekkim uderzeniu wyrobu, np. młotkiem kontrolnym lub innym twardym narzędziem, i ocenie wydawanego odgłosu.

Typowa interpretacja:
- dźwięk czysty, metaliczny, dźwięczny – wyrób jest prawdopodobnie dobrze wypalony i bez poważnych pęknięć,
- dźwięk głuchy, stłumiony – może świadczyć o pęknięciach, rozwarstwieniach, niedostatecznym wypaleniu lub innych wadach wewnętrznych.

Dlaczego jest to badanie nieniszczące?

Podczas sprawdzania dźwięku nie niszczy się próbki. Wyrób nie jest łamany, zgniatany ani poddawany warunkom powodującym trwałe uszkodzenie. Jest to szybka metoda kontroli orientacyjnej, szczególnie przydatna przy ocenie wyrobów budowlanych.

Badania niszczące dla porównania

Do badań niszczących lub powodujących istotne obciążenie próbki zalicza się zwykle:
- badanie wytrzymałości, np. na ściskanie lub zginanie,
- badanie mrozoodporności,
- niektóre metody określania porowatości lub nasiąkliwości.

W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać: sprawdzenie dźwięku = badanie nieniszczące.