Kontrola szkliw surowych

Słownik kwalifikacji CES.03 - Organizacja i kontrolowanie procesów w przemyśle ceramicznym

Kontrola szkliw surowych

Szkliwo surowe to zawiesina składników szkliwa przygotowana przed wypaleniem, najczęściej po zmieleniu w młynie i wymieszaniu z wodą oraz dodatkami technologicznymi. Przed użyciem w produkcji musi być skontrolowane, ponieważ zbyt grube ziarna, zanieczyszczenia lub niejednorodność mogą powodować wady powierzchni wyrobu ceramicznego.

Kontrola na sicie

Jednym z podstawowych badań szkliwa surowego jest kontrola pozostałości na sicie. W praktyce egzaminacyjnej należy zapamiętać, że szkliwa surowe kontroluje się na sicie o wymiarze oczka 0,06 mm.

Badanie polega na przesianiu określonej ilości szkliwa przez sito i ocenie, czy na sicie pozostaje nadmierna ilość ziaren lub zanieczyszczeń. Sito o oczku 0,06 mm pozwala sprawdzić odpowiedni stopień rozdrobnienia masy szkliwnej.

Po co wykonuje się kontrolę?

Kontrola szkliwa surowego służy do wykrywania:

  • niedostatecznego zmielenia składników,
  • grudek i aglomeratów,
  • zanieczyszczeń mechanicznych,
  • niejednorodności zawiesiny,
  • ryzyka powstawania wad po wypaleniu.

Znaczenie technologiczne

Zbyt grube cząstki w szkliwie mogą powodować chropowatość powierzchni, nakłucia, plamy, nierównomierne stapianie się szkliwa lub pogorszenie wyglądu wyrobu. Dlatego kontrola sitowa jest prostą, ale ważną metodą oceny jakości przygotowanego szkliwa.

Najważniejsze do zapamiętania

  • Kontroluje się szkliwa surowe, czyli przed wypaleniem.
  • Stosuje się sito o oczku 0,06 mm.
  • Celem jest sprawdzenie stopnia rozdrobnienia i usunięcie zanieczyszczeń.
  • Wynik kontroli wpływa na jakość powierzchni wyrobów ceramicznych.