Porowate materiały ogniotrwałe

Słownik kwalifikacji CES.03 - Organizacja i kontrolowanie procesów w przemyśle ceramicznym

Porowate materiały ogniotrwałe

Porowate materiały ogniotrwałe to wyroby ceramiczne przeznaczone do pracy w wysokiej temperaturze, które zawierają dużą ilość porów. Dzięki temu mają małą gęstość i dobrą izolacyjność cieplną, ale jednocześnie znacznie niższą wytrzymałość mechaniczną niż zwarte tworzywa ceramiczne.

Najważniejsze cechy

Porowate materiały ogniotrwałe charakteryzują się zwykle:
- dużą porowatością otwartą lub zamkniętą,
- niskim przewodnictwem cieplnym,
- małą gęstością pozorną,
- dobrą odpornością na wysoką temperaturę,
- niską wytrzymałością na ściskanie i zginanie.

W pytaniach egzaminacyjnych ważna jest zależność: im większa porowatość, tym mniejsza wytrzymałość mechaniczna. Dlatego porowaty materiał ogniotrwały może mieć bardzo niską wytrzymałość na zginanie, np. poniżej 50 MPa.

Zastosowanie

Stosuje się je głównie tam, gdzie ważniejsza jest izolacja cieplna niż przenoszenie dużych obciążeń mechanicznych, np. w:
- wykładzinach pieców przemysłowych,
- warstwach izolacyjnych pieców ceramicznych,
- lekkich cegłach ogniotrwałych,
- elementach ograniczających straty ciepła.

Porównanie z ceramiką zwartą

Spiekany węglik krzemu, spiekany azotek krzemu i porcelana korundowa są tworzywami znacznie bardziej zwartymi i wytrzymałymi. Mają wysoką odporność mechaniczną, dlatego nie są typową odpowiedzią przy pytaniu o bardzo niską wytrzymałość na zginanie.