Stłuczka ceramiczna
Stłuczka ceramiczna to rozdrobnione odpady ceramiczne, które mogą pochodzić z wyrobów surowych, suszonych, biskwitowych lub wypalonych na ostro. W technologii ceramiki stosuje się ją jako dodatek do mas produkcyjnych, najczęściej w celu częściowego wykorzystania odpadów oraz modyfikacji właściwości masy.
Stłuczka z wyrobów wypalonych na ostro
Wyroby wypalone na ostro są już trwale spieczone. Taka stłuczka nie zachowuje się jak surowiec plastyczny, lecz jak składnik nieplastyczny, podobny do materiału schudzającego. Jest twarda, obojętna technologicznie w normalnych warunkach przygotowania masy i musi być odpowiednio rozdrobniona.
W masach produkcyjnych dodatek stłuczki pochodzącej z wyrobów wypalonych na ostro stosuje się zwykle poniżej 20%. Zbyt duża ilość może pogorszyć jednorodność masy i właściwości formowania.
Wpływ stłuczki na masę ceramiczną
Dodatek stłuczki może:
- zmniejszać plastyczność masy,
- ograniczać skurcz suszenia i wypalania,
- wpływać na porowatość i wytrzymałość wyrobu,
- utrudniać formowanie, jeśli ziarna są zbyt grube lub źle wymieszane,
- powodować wady, gdy stłuczka jest zanieczyszczona.
Wymagania technologiczne
Przed dodaniem do masy stłuczka powinna być:
- oczyszczona z zanieczyszczeń,
- rozdrobniona do wymaganej granulacji,
- równomiernie wymieszana z pozostałymi składnikami,
- stosowana w ilości zgodnej z recepturą technologiczną.
Najważniejsze do egzaminu
Jeżeli pytanie dotyczy dodatku stłuczki pochodzącej z wyrobów wypalonych na ostro, należy zapamiętać wartość: poniżej 20% masy produkcyjnej.