Transport zewnętrzny
Transport zewnętrzny to przemieszczanie surowców, półproduktów, wyrobów gotowych lub odpadów poza terenem zakładu albo między zakładem a odbiorcami, dostawcami, magazynami zewnętrznymi i punktami przeładunkowymi.
W przemyśle ceramicznym transport zewnętrzny może dotyczyć m.in. przewozu glin, kaolinów, skaleni, piasków, dodatków technologicznych, opakowań oraz gotowych wyrobów ceramicznych.
Przykłady środków transportu zewnętrznego
Do środków transportu zewnętrznego zalicza się przede wszystkim:
- wagon towarowy,
- samochód ciężarowy,
- cysternę,
- naczepę lub przyczepę transportową,
- kontener transportowy,
- statek lub barkę w transporcie wodnym.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozróżnienie: wagon towarowy służy do przewozu ładunków w transporcie kolejowym, czyli jest typowym środkiem transportu zewnętrznego.
Transport zewnętrzny a transport wewnętrzny
Transport zewnętrzny należy odróżniać od transportu wewnętrznego, który odbywa się na terenie zakładu produkcyjnego, np. między magazynem surowców, halą produkcyjną, suszarnią, piecem i magazynem wyrobów gotowych.
Do transportu wewnętrznego zalicza się zwykle:
- wózki widłowe,
- przenośniki taśmowe,
- dźwigi i suwnice,
- ładowarki pracujące na terenie zakładu,
- wózki transportowe.
Znaczenie w organizacji produkcji ceramicznej
Prawidłowa organizacja transportu zewnętrznego wpływa na ciągłość produkcji, terminowość dostaw i bezpieczeństwo wyrobów. Wyroby ceramiczne są często kruche, dlatego wymagają odpowiedniego zabezpieczenia, opakowania i rozmieszczenia ładunku podczas przewozu.
Zapamiętaj
Jeżeli środek transportu służy głównie do przewozu ładunków po drogach publicznych, koleją lub inną trasą poza zakładem, traktuje się go jako środek transportu zewnętrznego. Dlatego poprawnym przykładem jest wagon towarowy.