Wskaźnik lepkości masy lejnej

Słownik kwalifikacji CES.03 - Organizacja i kontrolowanie procesów w przemyśle ceramicznym

Wskaźnik lepkości masy lejnej

Wskaźnik lepkości masy lejnej oznaczany symbolem określa, ile razy czas wypływu badanej masy lejnej jest większy od czasu wypływu cieczy odniesienia, najczęściej wody destylowanej. Jest to wielkość stosowana do oceny właściwości reologicznych mas ceramicznych przeznaczonych do odlewania.

Zasada obliczania

Wskaźnik lepkości oblicza się ze wzoru:

Wη = t₁ / t₂

gdzie:
- t₁ – średni czas wypływu badanej próbki masy lejnej,
- t₂ – średni czas wypływu wody destylowanej.

Jeżeli wykonano kilka pomiarów, najpierw oblicza się średnią arytmetyczną czasów:

t₁ = (t₁₁ + t₁₂ + t₁₃) / 3

t₂ = (t₂₁ + t₂₂ + t₂₃) / 3

Dopiero potem dzieli się średni czas wypływu masy przez średni czas wypływu wody.

Przykład obliczenia

Dane:
- czasy wypływu masy: 127 s, 129 s, 128 s,
- czasy wypływu wody: 10,1 s, 9,9 s, 10,0 s.

Obliczenia:

t₁ = (127 + 129 + 128) / 3 = 128 s

t₂ = (10,1 + 9,9 + 10,0) / 3 = 10,0 s

Wη = 128 / 10,0 = 12,8

Znaczenie technologiczne

Zbyt duża lepkość masy lejnej może utrudniać odlewanie, powodować wolne wypełnianie form i nierównomierne tworzenie czerepu. Zbyt mała lepkość może świadczyć o nadmiernym rozcieńczeniu masy i prowadzić do wad wyrobów. Dlatego wskaźnik lepkości jest ważnym parametrem kontroli mas lejnych w produkcji ceramicznej.