Wypalanie na ostro

Słownik kwalifikacji CES.03 - Organizacja i kontrolowanie procesów w przemyśle ceramicznym

Wypalanie na ostro

Wypalanie na ostro to zasadniczy etap obróbki cieplnej wyrobów ceramicznych, prowadzony w wysokiej temperaturze, którego celem jest nadanie wyrobom ostatecznych właściwości użytkowych. W przypadku porcelany stołowej temperatura wypalania na ostro wynosi najczęściej 1350–1410°C.

Cel wypalania na ostro

Podczas wypalania na ostro zachodzą procesy, które decydują o jakości wyrobu:
- spiekanie masy ceramicznej,
- zmniejszenie porowatości,
- wzrost wytrzymałości mechanicznej,
- uzyskanie odpowiedniej białości i przeświecalności porcelany,
- trwałe połączenie szkliwa z czerepem, jeżeli wypalanie obejmuje wyrób szkliwiony.

Znaczenie temperatury

Temperatura musi być dobrana do rodzaju masy ceramicznej. Zbyt niska temperatura może spowodować niedostateczne spieczenie, dużą nasiąkliwość i słabą wytrzymałość. Zbyt wysoka temperatura może prowadzić do deformacji wyrobów, spływania szkliwa lub wad powierzchniowych.

Dla porównania:
- 500–600°C to zakres zbyt niski, typowy raczej dla wstępnych przemian i usuwania części składników lotnych,
- 700–850°C może dotyczyć niektórych etapów wypalania dekoracji lub wyrobów o niższej temperaturze wypału,
- 1100–1150°C jest za niskie dla typowej porcelany stołowej,
- 1350–1410°C to właściwy zakres wypalania na ostro porcelany stołowej.

Zapamiętaj

W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących porcelany stołowej należy kojarzyć wypalanie na ostro z bardzo wysoką temperaturą, czyli około 1350–1410°C.