Wzorcowanie urządzeń laboratoryjnych

Słownik kwalifikacji CES.03 - Organizacja i kontrolowanie procesów w przemyśle ceramicznym

Wzorcowanie urządzeń laboratoryjnych

Wzorcowanie to czynność polegająca na porównaniu wskazań przyrządu pomiarowego z wartościami wskazywanymi przez wzorzec pomiarowy o znanej dokładności. W praktyce egzaminacyjnej termin ten jest traktowany jako właściwa nazwa zabiegu kalibracji urządzeń laboratoryjnych.

Celem wzorcowania jest sprawdzenie, czy urządzenie pomiarowe pokazuje wyniki zgodne z rzeczywistością w dopuszczalnym zakresie błędu. Dotyczy to m.in. wag laboratoryjnych, termometrów, suwmiarki, mikrometrów, pieców laboratoryjnych, lepkościomierzy czy urządzeń do badań surowców i mas ceramicznych.

Na czym polega wzorcowanie?

Podczas wzorcowania:
- porównuje się wskazania badanego urządzenia ze wzorcem,
- określa się błąd pomiaru,
- zapisuje się wyniki w świadectwie wzorcowania,
- ocenia się, czy przyrząd nadaje się do dalszego użytkowania.

Wzorcowanie nie zawsze oznacza regulację urządzenia. Może jedynie wykazać, jak duża jest różnica między wskazaniem przyrządu a wartością wzorcową.

Wzorcowanie a podobne pojęcia

W pytaniach egzaminacyjnych łatwo pomylić wzorcowanie z innymi terminami:
- adiustacja – regulacja przyrządu w celu zmniejszenia błędu wskazań,
- legalizacja – urzędowe potwierdzenie, że przyrząd spełnia wymagania prawne,
- strojenie – potoczne określenie regulacji, nie jest właściwą nazwą kalibracji laboratoryjnej.

Znaczenie w przemyśle ceramicznym

W przemyśle ceramicznym dokładność pomiarów wpływa na jakość surowców, mas ceramicznych, szkliw i gotowych wyrobów. Błędnie działająca waga, termometr lub aparat kontrolny może prowadzić do nieprawidłowego składu masy, złego wypalenia albo błędnej oceny parametrów technologicznych.