Nawijanie kompozytów
Słownik kwalifikacji CHM.01 - Obsługa maszyn i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych
Nawijanie kompozytów to metoda wytwarzania elementów zbrojonych włóknami, np. włóknem szklanym, węglowym lub aramidowym. Proces polega na układaniu przesyconych żywicą pasm włókien na obracającym się rdzeniu, trzpieniu albo formie.
Przebieg procesu
W typowym procesie roving jest rozwijany ze szpul, prowadzony przez układ prowadnic, a następnie przechodzi przez wannę do przesycania, gdzie zostaje nasycony żywicą. Po przesyceniu trafia na obracający się rdzeń, na którym jest układany pod określonym kątem i z odpowiednim napięciem.
Zastosowanie
Metodą nawijania wykonuje się głównie wyroby osiowo-symetryczne, takie jak:
- rury kompozytowe,
- zbiorniki ciśnieniowe,
- tuleje,
- wały,
- elementy konstrukcyjne o dużej wytrzymałości.
Ważne parametry
Na jakość wyrobu wpływają przede wszystkim: stopień przesycenia włókien żywicą, napięcie rowingu, kąt nawijania, prędkość obrotowa rdzenia oraz warunki utwardzania żywicy.
Istota dla egzaminu
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać, że w procesie nawijania roving szklany zostaje przesycony żywicą podczas przejścia przez wannę do przesycania, a nie na rdzeniu, w układzie pras ani w układzie uplastyczniania.