Poliaddycja
Słownik kwalifikacji CHM.01 - Obsługa maszyn i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych
Co to jest poliaddycja?
Poliaddycja to reakcja otrzymywania polimerów, w której całe cząsteczki monomerów przyłączają się do rosnącego łańcucha lub sieci polimerowej bez wydzielania produktów ubocznych, takich jak woda, amoniak czy chlorowodór.
Jest to kluczowa cecha odróżniająca poliaddycję od polikondensacji.
Najważniejsze cechy poliaddycji
- brak produktów ubocznych,
- do makrocząsteczki wbudowuje się cała cząsteczka monomeru,
- reakcja często zachodzi między grupami funkcyjnymi, np. -OH i -NCO,
- może prowadzić do powstania tworzyw liniowych, rozgałęzionych lub usieciowanych.
Przykład: poliuretany
Typowym przykładem polimerów otrzymywanych w reakcji poliaddycji są poliuretany. Powstają one zwykle w reakcji:
- poliolu, czyli związku zawierającego grupy hydroksylowe -OH,
- izocyjanianu, czyli związku zawierającego grupy -NCO.
W wyniku reakcji tworzą się wiązania uretanowe, a produkty uboczne nie są wydzielane.
Znaczenie w przetwórstwie tworzyw sztucznych
Poliaddycja jest ważna przy produkcji materiałów takich jak:
- pianki poliuretanowe,
- elastomery poliuretanowe,
- kleje i powłoki poliuretanowe,
- żywice reaktywne.
Jak rozpoznać poliaddycję w pytaniu egzaminacyjnym?
Jeżeli w treści występuje informacja, że cała cząsteczka monomeru przyłącza się do makrocząsteczki i nie powstają produkty uboczne, prawidłową odpowiedzią jest zwykle poliaddycja.