Polikondensacja

Polikondensacja to reakcja otrzymywania polimerów, w której monomery łączą się ze sobą, tworząc makrocząsteczkę, ale jednocześnie wydzielają się produkty uboczne o małej masie cząsteczkowej.

Najczęściej produktami ubocznymi są:

• woda,
• amoniak,
• chlorowodór,
• alkohole.

Cechy polikondensacji

Polikondensacja różni się od poliaddycji tym, że nie cała cząsteczka monomeru zostaje wbudowana w polimer. Część atomów opuszcza układ w postaci produktu ubocznego.

Najważniejsze cechy:

• powstaje polimer i produkt uboczny,
• reakcja zachodzi między grupami funkcyjnymi monomerów,
• często wymaga usuwania produktu ubocznego, aby reakcja przebiegała dalej,
• może prowadzić do polimerów liniowych lub usieciowanych.

Przykłady polimerów otrzymywanych przez polikondensację

Do tworzyw otrzymywanych tą metodą należą między innymi:

• poliestry,
• poliamidy,
• żywice fenolowo-formaldehydowe,
• niektóre żywice aminowe.

Poliaddycja a polikondensacja

Najprostsze rozróżnienie egzaminacyjne:

• poliaddycja - brak produktów ubocznych,
• polikondensacja - powstają produkty uboczne.

Dlatego w pytaniu o syntezę poliuretanów bez wydzielania produktów ubocznych poprawną odpowiedzią nie jest polikondensacja, lecz poliaddycja.