Polimery chemoutwardzalne
Słownik kwalifikacji CHM.01 - Obsługa maszyn i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych
Polimery chemoutwardzalne to tworzywa, które podczas utwardzania przechodzą nieodwracalną reakcję chemiczną. W jej wyniku powstaje przestrzennie usieciowana struktura, czyli trwała sieć połączeń między makrocząsteczkami.
Najważniejsza cecha
Po utwardzeniu polimer chemoutwardzalny nie topi się ponownie pod wpływem ogrzewania. Może jedynie ulec zwęgleniu, rozkładowi lub degradacji. To odróżnia go od tworzyw termoplastycznych, które można wielokrotnie uplastyczniać i przetwarzać przez podgrzewanie.
Przykłady polimerów chemoutwardzalnych
- żywice epoksydowe,
- żywice fenolowo-formaldehydowe,
- żywice poliestrowe nienasycone,
- żywice melaminowe i mocznikowe.
Utwardzanie
Utwardzanie może zachodzić pod wpływem:
- utwardzacza,
- podwyższonej temperatury,
- katalizatora,
- promieniowania, zależnie od rodzaju żywicy.
Proces ten jest zwykle nieodwracalny, dlatego parametry mieszania, czas życia kompozycji i temperatura mają duże znaczenie technologiczne.
Zastosowania
Polimery chemoutwardzalne stosuje się m.in. do produkcji kompozytów, laminatów, klejów, powłok ochronnych, elementów elektroizolacyjnych i odlewów żywicznych.
Wskazówka egzaminacyjna
Do polimerów chemoutwardzalnych należy żywica epoksydowa. Natomiast polipropylen, polietylen HD i polioksymetylen to tworzywa termoplastyczne.