Polimery termoplastyczne

Polimery termoplastyczne, czyli termoplasty, to tworzywa, które miękną lub topią się podczas ogrzewania, a po ochłodzeniu ponownie twardnieją. Proces ten można powtarzać wielokrotnie, o ile nie dojdzie do degradacji materiału.

Cechy termoplastów

Termoplasty mają strukturę liniową lub rozgałęzioną, ale nie są trwale usieciowane tak jak polimery chemoutwardzalne. Dzięki temu ich łańcuchy mogą przemieszczać się względem siebie po podgrzaniu.

Najważniejsze cechy:
- można je uplastyczniać przez ogrzewanie,
- nadają się do wtryskiwania i wytłaczania,
- mogą być ponownie przetwarzane,
- są podstawową grupą tworzyw w przetwórstwie masowym.

Przykłady termoplastów

Do polimerów termoplastycznych należą m.in.:
- PP – polipropylen,
- PE-HD – polietylen dużej gęstości,
- POM – polioksymetylen,
- PVC,
- PS,
- PA,
- PET.

Różnica względem polimerów chemoutwardzalnych

Termoplast po ogrzaniu można ponownie uplastycznić. Polimer chemoutwardzalny po utwardzeniu tworzy trwałą sieć przestrzenną i nie topi się ponownie. Dlatego żywica epoksydowa nie jest termoplastem, lecz tworzywem chemoutwardzalnym.

Wskazówka egzaminacyjna

Polipropylen, polietylen HD i polioksymetylen to typowe termoplasty. W pytaniach o polimery chemoutwardzalne należy je odrzucić, jeśli wśród odpowiedzi występuje np. żywica epoksydowa.