Rozpuszczalność tworzyw sztucznych

Rozpuszczalność tworzywa sztucznego oznacza zdolność polimeru do przechodzenia do roztworu pod wpływem określonego rozpuszczalnika. W praktyce technologicznej informacja ta jest ważna przy doborze środków czyszczących, klejów, rozpuszczalników oraz przy ocenie odporności chemicznej wyrobów z tworzyw.

Oznaczenia w tabelach rozpuszczalności

W tabelach często stosuje się proste symbole:
- + – tworzywo rozpuszczalne,
- − – tworzywo nierozpuszczalne,
- /−/ – tworzywo warunkowo odporne lub wykazujące ograniczoną odporność.

Aby poprawnie rozwiązać zadanie egzaminacyjne, należy odczytać wiersz danego tworzywa i sprawdzić, przy których rozpuszczalnikach występuje znak +.

Przykład: polietylen

Dla polietylenu (PE) w podanej tabeli znak + występuje przy:
- czterochlorku węgla,
- benzenie.

Jeżeli w odpowiedziach znajduje się tylko jeden z tych rozpuszczalników, należy wskazać właśnie jego. W pytaniu odpowiedzią poprawną jest benzen, ponieważ przy polietylenie i benzenie widnieje znak +.

Znaczenie praktyczne

Rozpuszczalność zależy m.in. od budowy chemicznej polimeru, polarności rozpuszczalnika, temperatury i stopnia krystaliczności tworzywa. Tworzywa niepolarne, takie jak polietylen, zwykle wykazują większe powinowactwo do rozpuszczalników niepolarnych niż do alkoholi czy acetonu.

Uwaga BHP

Wiele rozpuszczalników organicznych jest toksycznych, łatwopalnych lub rakotwórczych. Przed użyciem należy sprawdzić kartę charakterystyki substancji i stosować środki ochrony indywidualnej.