Ślimak wytłaczarki

Ślimak wytłaczarki to podstawowy element roboczy układu uplastyczniającego. Obraca się wewnątrz cylindra i odpowiada za transport, zagęszczanie, uplastycznianie oraz homogenizację tworzywa sztucznego.

W typowej wytłaczarce jednoślimakowej granulat trafia z leja zasypowego do cylindra, gdzie jest przesuwany przez zwoje ślimaka w kierunku głowicy. Pod wpływem ciepła z grzałek oraz tarcia tworzywo przechodzi w stan plastyczny.

Podstawowe strefy ślimaka

Najczęściej wyróżnia się trzy strefy:

• strefa zasilania – pobiera i transportuje granulat z leja zasypowego,
• strefa sprężania – tworzywo jest zagęszczane i zaczyna się intensywnie uplastyczniać,
• strefa dozowania – stopione tworzywo jest ujednorodniane i podawane ze stałą wydajnością do głowicy.

Zadania ślimaka

Ślimak wytłaczarki:

• przesuwa tworzywo wzdłuż cylindra,
• miesza materiał i dodatki,
• wspomaga topnienie tworzywa,
• wytwarza ciśnienie potrzebne do przepchnięcia tworzywa przez głowicę,
• wpływa na jakość i równomierność wytłoczyny.

Jak rozpoznać ślimak na schemacie?

Na przekroju wytłaczarki ślimak jest długim wałem z charakterystycznym spiralnym uzwojeniem umieszczonym w cylindrze. Nie należy go mylić z dyszą ani głowicą, które znajdują się na końcu układu i kształtują wypływające tworzywo.