Spawanie gorącym powietrzem
Słownik kwalifikacji CHM.01 - Obsługa maszyn i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych
Spawanie gorącym powietrzem to metoda łączenia elementów z tworzyw sztucznych, głównie termoplastów. Polega na miejscowym ogrzaniu łączonych powierzchni oraz spoiwa strumieniem gorącego powietrza, aż do uzyskania stanu uplastycznienia. Następnie materiał jest dociskany i po ostygnięciu tworzy trwałe połączenie.
Elementy stosowane w procesie
W spawaniu gorącym powietrzem używa się najczęściej:
- spawarki lub opalarki technicznej z regulacją temperatury,
- dyszy spawalniczej kierującej strumień gorącego powietrza,
- pręta spawalniczego z tworzywa zgodnego z materiałem łączonym,
- narzędzi do przygotowania krawędzi, np. skrobaków lub frezów.
Dysze mogą mieć różne kształty, np. okrągłe, szczelinowe, szybkiego spawania lub redukcyjne. Ich zadaniem jest skoncentrowanie i odpowiednie ukierunkowanie strumienia gorącego powietrza.
Zastosowanie
Metodę stosuje się m.in. do spawania:
- płyt i folii z PVC, PE, PP,
- zbiorników i wykładzin z tworzyw,
- rur, kanałów wentylacyjnych i elementów konstrukcyjnych,
- napraw wyrobów termoplastycznych.
Ważne zasady
Materiał spoiwa powinien być zgodny z materiałem elementów łączonych. Temperatura musi być dobrana do rodzaju tworzywa: zbyt niska nie uplastyczni materiału, a zbyt wysoka może go przypalić lub zdegradować.
W pytaniach egzaminacyjnych dysza w postaci metalowej końcówki montowanej na spawarce lub opalarce najczęściej wskazuje właśnie na spawanie gorącym powietrzem, a nie na spawanie łukowe elektrodą czy w osłonie gazów.