Zgrzewanie ultradźwiękowe
Słownik kwalifikacji CHM.01 - Obsługa maszyn i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych
Zgrzewanie ultradźwiękowe to metoda łączenia tworzyw sztucznych, w której wykorzystuje się drgania mechaniczne o wysokiej częstotliwości oraz docisk. Energia drgań powoduje miejscowe nagrzanie i uplastycznienie materiału w strefie styku, dzięki czemu po ochłodzeniu powstaje trwałe połączenie.
Budowa zgrzewarki ultradźwiękowej
Podstawowe elementy układu to:
- generator ultradźwiękowy – wytwarza sygnał elektryczny o wysokiej częstotliwości,
- przetwornik – zamienia energię elektryczną na drgania mechaniczne,
- wzmacniacz amplitudy – zwiększa lub dopasowuje amplitudę drgań,
- sonotroda – przekazuje drgania na zgrzewany detal,
- podpora lub gniazdo – utrzymuje elementy w odpowiednim położeniu.
Kiedy stosuje się tę metodę?
Zgrzewanie ultradźwiękowe stosuje się głównie do tworzyw termoplastycznych, np. ABS, PS, PP, PE, PA czy PC. Metoda jest szybka, czysta i nie wymaga dodatkowego spoiwa. Nadaje się do produkcji seryjnej małych i średnich elementów.
Jak rozpoznać w zadaniu egzaminacyjnym?
Jeżeli w pytaniu pojawia się sonotroda, drgania ultradźwiękowe, wysoka częstotliwość albo amplituda drgań, chodzi o zgrzewanie ultradźwiękowe. Nie należy mylić tej metody ze zgrzewaniem mufowym, polifuzyjnym ani elektrooporowym, które są typowe np. dla łączenia rur z tworzyw.