Absorpcja amoniaku w solance
Słownik kwalifikacji CHM.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu chemicznego
Absorpcja amoniaku w solance to etap procesu Solvaya, w którym oczyszczona solanka, czyli wodny roztwór chlorku sodu NaCl, nasycana jest gazowym amoniakiem NH3. Proces prowadzi się w absorberze amoniaku.
Rola amoniaku w metodzie Solvaya
Amoniak nie jest głównym surowcem zużywanym w reakcji końcowej, ale pełni bardzo ważną funkcję technologiczną. Umożliwia związanie dwutlenku węgla w roztworze i powstanie wodorowęglanu sodu NaHCO3, który wytrąca się z roztworu:
NaCl + NH3 + CO2 + H2O → NaHCO3↓ + NH4Cl
Dlatego solanka przed karbonizacją musi zawierać odpowiednią ilość rozpuszczonego amoniaku.
Parametr utrzymywany w absorberze
W absorberze amoniaku należy utrzymywać na stałym poziomie przede wszystkim stężenie NH3 w solance. Zbyt mała ilość amoniaku pogarsza wiązanie CO2 i zmniejsza wydajność otrzymywania NaHCO3. Zbyt duża ilość amoniaku oznacza straty surowca, większe obciążenie instalacji odzysku amoniaku oraz ryzyko emisji drażniącego gazu.
Co kontroluje się w praktyce?
W pracy absorbera istotne są m.in.:
- stężenie amoniaku w solance amoniakalnej,
- temperatura absorpcji, ponieważ rozpuszczalność NH3 maleje ze wzrostem temperatury,
- natężenie przepływu gazowego NH3 i solanki,
- szczelność aparatury i skuteczność odprowadzania ciepła.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeżeli pytanie dotyczy absorbera amoniaku w systemie stosowanym do produkcji sody metodą Solvaya, poprawnym parametrem technologicznym jest stężenie NH3 w solance, a nie stężenie CO2, NaHCO3 ani NH4CO3.