Flotacja rud miedzi
Słownik kwalifikacji CHM.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu chemicznego
Flotacja to jedna z podstawowych operacji technologicznych stosowanych podczas wstępnego przetwarzania i wzbogacania rud miedzi. Jej celem jest oddzielenie minerałów użytecznych, zawierających związki miedzi, od skały płonnej.
Proces ten wykorzystuje różnice we właściwościach powierzchniowych ziaren minerałów. Cząstki minerałów miedzi po dodaniu odpowiednich odczynników stają się bardziej hydrofobowe, czyli słabiej zwilżalne przez wodę. Dzięki temu przyczepiają się do pęcherzyków powietrza i unoszą się na powierzchnię zawiesiny, tworząc pianę flotacyjną.
Przebieg procesu
Typowy układ obejmuje:
- rozdrobnienie rudy, np. w kruszarkach i młynach,
- przygotowanie zawiesiny wodnej,
- dodanie odczynników flotacyjnych,
- napowietrzanie zawiesiny,
- zebranie piany zawierającej minerały miedzi.
Produktem procesu jest koncentrat miedziowy, który trafia do dalszych etapów przeróbki hutniczej. Pozostałość, czyli materiał ubogi w składniki użyteczne, nazywa się odpadem flotacyjnym lub skałą płonną.
Odczynniki flotacyjne
W flotacji stosuje się m.in.:
- kolektory – zwiększają hydrofobowość wybranych minerałów,
- spieniacze – stabilizują pianę,
- regulatory pH – zapewniają odpowiednie warunki procesu,
- depresory – hamują flotację niepożądanych składników.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Flotacja jest etapem wzbogacania rudy, a nie oczyszczania gotowego metalu. Dlatego należy odróżniać ją od rafinacji, która dotyczy oczyszczania metalu, oraz od ekstrakcji, która polega na wydzielaniu składników z mieszaniny za pomocą rozpuszczalnika.