Przejdź do głównej treści

Metoda Mohra

Słownik kwalifikacji CHM.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu chemicznego

Metoda Mohra to klasyczna metoda oznaczania jonów chlorkowych Cl⁻ metodą miareczkowania strąceniowego. Należy do argentometrii, czyli metod, w których titrantem jest najczęściej roztwór azotanu(V) srebra AgNO₃.

Zasada metody

Jony chlorkowe reagują z jonami srebra, tworząc trudno rozpuszczalny biały osad chlorku srebra:

Ag⁺ + Cl⁻ → AgCl↓

Po całkowitym strąceniu jonów chlorkowych nadmiar jonów srebra reaguje ze wskaźnikiem, którym jest zwykle chromian(VI) potasu K₂CrO₄. Powstaje ceglastoczerwony osad chromianu(VI) srebra:

2Ag⁺ + CrO₄²⁻ → Ag₂CrO₄↓

Pojawienie się trwałego ceglastoczerwonego zabarwienia oznacza punkt końcowy miareczkowania.

Dlaczego metoda Mohra jest szybka?

Metoda Mohra pozwala szybko oznaczyć stężenie chlorków, ponieważ:

  • jest miareczkowaniem bezpośrednim,
  • nie wymaga długiego suszenia ani ważenia osadu,
  • punkt końcowy jest łatwy do zauważenia,
  • nadaje się do kontroli próbek pobieranych w trakcie procesu technologicznego.

Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawna jest odpowiedź: metoda Mohra.

Warunki oznaczania

Metodę Mohra prowadzi się zwykle w środowisku obojętnym lub lekko zasadowym, najczęściej przy pH około 6,5–10. Zbyt kwaśne środowisko utrudnia działanie wskaźnika chromianowego, a zbyt zasadowe może powodować wytrącanie tlenku lub wodorotlenku srebra.

Zastosowanie

Metoda Mohra służy do oznaczania jonów chlorkowych, np. w:

  • wodzie technologicznej,
  • roztworach soli,
  • próbkach procesowych,
  • kontroli jakości w przemyśle chemicznym.

W procesach związanych z chlorem i chlorowodorem, np. przy syntezie chlorometanu, szybkie oznaczenie chlorków może być ważne dla bieżącej kontroli przebiegu procesu.

Potwierdzenie

Informacja