Obieg wodno-parowy
Słownik kwalifikacji CHM.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu chemicznego
Co to jest obieg wodno-parowy?
Obieg wodno-parowy to układ instalacji, w którym woda jest zamieniana w parę, para oddaje energię cieplną lub mechaniczną, a następnie po skropleniu wraca do układu jako kondensat. Taki obieg stosuje się m.in. w elektrociepłowniach, kotłowniach przemysłowych i zakładach chemicznych.
Podstawowe elementy obiegu
W uproszczonym schemacie obiegu wodno-parowego najczęściej występują:
- kocioł parowy – wytwarza parę z wody zasilającej przez dostarczenie ciepła,
- rurociąg parowy – transportuje parę do odbiorników,
- odbiornik pary – np. turbina, aparat grzewczy lub wymiennik,
- skraplacz – ochładza parę i zamienia ją w wodę, czyli kondensat,
- pompy – przetłaczają kondensat lub wodę zasilającą i podnoszą jej ciśnienie,
- zbiornik wody zasilającej / odgazowywacz – magazynuje i przygotowuje wodę do ponownego podania do kotła.
Typowy kierunek przepływu
Woda zasilająca jest tłoczona przez pompy do kotła. W kotle powstaje para, która trafia do odbiornika. Po oddaniu energii para jest kierowana do skraplacza, gdzie przechodzi w kondensat. Następnie kondensat wraca do części wodnej układu i cykl się powtarza.
Jak rozpoznawać elementy na schemacie?
- Kocioł parowy zwykle znajduje się przed rurociągiem parowym i jest źródłem pary.
- Skraplacz umieszcza się po stronie powrotu pary, gdzie następuje kondensacja.
- Pompy są oznaczane symbolem urządzenia wirnikowego lub zespołu tłoczącego na przewodzie wodnym.
W pytaniach egzaminacyjnych trzeba zwracać uwagę nie tylko na nazwę elementu, ale też na jego położenie w obiegu.