Ołów w aparaturze do kwasu siarkowego
Słownik kwalifikacji CHM.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu chemicznego
Ołów jest materiałem stosowanym w aparaturze chemicznej mającej kontakt z niektórymi roztworami kwasu siarkowego(VI). Wynika to z jego odporności korozyjnej w określonych warunkach stężenia i temperatury.
Dlaczego ołów jest odporny na kwas siarkowy?
Na powierzchni ołowiu tworzy się trudno rozpuszczalna warstwa siarczanu ołowiu(II) PbSO₄. Warstwa ta działa ochronnie i ogranicza dalsze niszczenie metalu przez kwas.
Dlatego zbiorniki, wykładziny lub elementy instalacji przeznaczone do pracy z kwasem siarkowym mogą być wykonywane z ołowiu albo wykładane ołowiem.
Zastosowanie przy rozcieńczaniu kwasu siarkowego
Rozcieńczanie kwasu siarkowego jest procesem silnie egzotermicznym, czyli przebiega z wydzieleniem dużej ilości ciepła. Przy otrzymywaniu roztworów kwasu siarkowego o stężeniu około 65% stosuje się zbiorniki z blachy ołowianej, ponieważ ołów wykazuje dobrą odporność na działanie takiego środowiska.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać:
- kwas siarkowy do ok. 65% → zbiornik z ołowiu,
- rozcieńczanie wymaga kontroli temperatury,
- należy dobierać materiał aparatury do rodzaju medium, stężenia i temperatury.
Dlaczego nie stal węglowa, magnez lub stal nierdzewna?
Magnez reaguje z kwasami i nie nadaje się do takiego zastosowania. Stal węglowa może ulegać korozji w rozcieńczonym kwasie siarkowym. Stal nierdzewna nie zawsze jest odporna na kwas siarkowy, szczególnie przy określonych stężeniach i podwyższonej temperaturze.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli pytanie dotyczy rozcieńczania kwasu siarkowego do około 65% i wyboru materiału zbiornika, poprawną odpowiedzią jest: blacha ołowiana.