Optymalne wykorzystanie energii
Słownik kwalifikacji CHM.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu chemicznego
Optymalne wykorzystanie energii to zasada technologiczna polegająca na takim prowadzeniu procesu, aby energia powstająca lub dostępna w instalacji była używana możliwie efektywnie, zamiast być tracona do otoczenia.
W przemyśle chemicznym wiele reakcji ma charakter egzotermiczny, czyli przebiega z wydzieleniem ciepła. Ciepło to można zagospodarować, np. do:
- wstępnego podgrzewania surowców kierowanych do reaktora,
- ogrzewania innych strumieni procesowych,
- wytwarzania pary wodnej w kotłach utylizacyjnych,
- zmniejszenia zużycia paliwa lub energii elektrycznej.
Przykład zastosowania
Jeżeli w reaktorze zachodzi reakcja wydzielająca dużo ciepła, nie powinno się go bezproduktywnie odprowadzać wyłącznie przez chłodzenie. Można je przekazać w wymienniku ciepła do zimnego surowca wprowadzanego do instalacji. Dzięki temu surowiec osiąga wymaganą temperaturę mniejszym kosztem energetycznym.
Znaczenie technologiczne
Zasada optymalnego wykorzystania energii pozwala:
- obniżyć koszty eksploatacji instalacji,
- ograniczyć zużycie paliw i mediów grzewczych,
- poprawić sprawność energetyczną procesu,
- zmniejszyć straty ciepła,
- ograniczyć wpływ instalacji na środowisko.
W pytaniach egzaminacyjnych sformułowania typu odzysk ciepła, podgrzewanie surowców ciepłem reakcji lub wytwarzanie pary w kotle utylizacyjnym wskazują właśnie na zasadę optymalnego wykorzystania energii.