Suszenie fluidalne
Słownik kwalifikacji CHM.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu chemicznego
Suszenie fluidalne to metoda suszenia materiałów sypkich, w której strumień gorącego gazu, najczęściej powietrza, przepływa od dołu przez warstwę ziaren. Prędkość gazu jest tak dobrana, aby ziarna zostały uniesione i zachowywały się podobnie do cieczy. Powstaje tzw. złoże fluidalne.
Typowe elementy instalacji
W linii technologicznej suszenia fluidalnego występują najczęściej:
- dmuchawa – wymusza przepływ powietrza przez instalację,
- podgrzewacz powietrza – ogrzewa powietrze suszące,
- komora suszenia – miejsce kontaktu gorącego powietrza z wilgotnym materiałem,
- cyklon – oddziela drobne cząstki materiału porwane przez strumień gazu,
- czasem także filtr, podajnik materiału, odbieralnik produktu i aparatura kontrolno-pomiarowa.
W pytaniach egzaminacyjnych poprawny zestaw dla podstawowej instalacji to: dmuchawa, podgrzewacz powietrza, komora suszenia, cyklon.
Dlaczego nie chłodnica ani skraplacz?
W suszeniu potrzebne jest dostarczenie ciepła, dlatego stosuje się podgrzewacz, a nie chłodnicę. Skraplacz jest typowy dla układów, w których para ma zostać skroplona, np. w destylacji, a nie dla klasycznego suszenia gorącym powietrzem.
Zastosowanie
Suszenie fluidalne stosuje się do proszków, granulatów i kryształów, np. w przemyśle chemicznym, farmaceutycznym i spożywczym. Zaletą tej metody jest intensywna wymiana ciepła i masy oraz równomierne suszenie materiału.