Usuwanie siarkowodoru z gazu syntezowego
Słownik kwalifikacji CHM.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu chemicznego
Gaz syntezowy to mieszanina zawierająca głównie wodór H2 i tlenek węgla CO. Powstaje m.in. podczas zgazowania węgla, biomasy lub reformingu gazu ziemnego. Jednym z niepożądanych zanieczyszczeń gazu syntezowego jest siarkowodór H2S.
Dlaczego H2S trzeba usuwać?
Siarkowodór jest gazem toksycznym, korozyjnym i uciążliwym zapachowo. W instalacjach chemicznych powoduje korozję urządzeń i rurociągów. Jest też szczególnie szkodliwy dla katalizatorów, ponieważ związki siarki mogą je zatruwać, czyli obniżać lub całkowicie blokować ich aktywność.
Metody usuwania H2S
W praktyce stosuje się różne metody oczyszczania gazów z siarkowodoru, np.:
- absorpcję w roztworach alkalicznych,
- absorpcję aminową,
- adsorpcję na sorbentach stałych,
- reakcje z tlenkami metali, zwłaszcza związkami żelaza,
- procesy utleniania siarkowodoru do siarki elementarnej.
W pytaniu egzaminacyjnym ważne jest rozpoznanie sorbentu pochodzącego z odpadu przemysłowego. Czerwony szlam, powstający przy przerobie boksytów, zawiera tlenki żelaza i ma odczyn zasadowy, dlatego może być użyty do eliminacji H2S.
Najważniejsza zasada
Do usuwania siarkowodoru z gazu syntezowego należy wybierać materiały zdolne do wiązania związków siarki. Wśród podanych produktów ubocznych najtrafniejszym wyborem jest czerwony szlam, a nie żużel, fosfogips ani katolit.