Współczynnik przewodzenia ciepła
Słownik kwalifikacji CHM.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu chemicznego
Współczynnik przewodzenia ciepła oznacza się zwykle symbolem λ (lambda). Określa on, jak dobrze dany materiał przewodzi ciepło. Jednostką jest W/(m·K).
Im większa wartość współczynnika λ, tym materiał lepiej przewodzi ciepło. Im mniejsza wartość λ, tym materiał jest lepszym izolatorem cieplnym.
Zasada interpretacji
Przy porównywaniu materiałów należy wybrać ten, który ma najniższy współczynnik przewodzenia ciepła.
Przykładowo:
- miedź: ok. 390 W/(m·K) – bardzo dobry przewodnik ciepła,
- stal węglowa: ok. 50 W/(m·K) – przewodzi ciepło wyraźnie słabiej niż miedź,
- szkło: ok. 1 W/(m·K) – słaby przewodnik,
- tworzywa sztuczne, np. polipropylen: ok. 0,17 W/(m·K) – dobry izolator.
Zastosowanie w aparaturze chemicznej
Znajomość przewodności cieplnej materiałów jest ważna przy doborze materiałów konstrukcyjnych do:
- wymienników ciepła,
- rurociągów,
- zbiorników,
- izolacji cieplnych,
- elementów mających ograniczać straty ciepła.
Materiały metalowe, takie jak miedź i stal, stosuje się tam, gdzie potrzebne jest dobre przekazywanie ciepła. Materiały o niskim λ, np. polipropylen, stosuje się tam, gdzie korzystne jest ograniczenie przepływu ciepła.
Jak rozwiązywać zadania egzaminacyjne?
Jeżeli pytanie brzmi: „który materiał jest najlepszym izolatorem ciepła?”, należy odszukać w tabeli najmniejszą wartość współczynnika przewodzenia ciepła. W podanym przykładzie najmniejszą wartość ma polipropylen: 0,17 W/(m·K), dlatego jest najlepszym izolatorem spośród wymienionych materiałów.