Wyparka

Co to jest wyparka?

Wyparka to aparat stosowany do zatężania roztworów przez odparowanie części rozpuszczalnika. Najczęściej rozpuszczalnikiem jest woda, a składnik rozpuszczony pozostaje w cieczy, dzięki czemu jego stężenie wzrasta.

Budowa i działanie

Typowa wyparka składa się z części grzejnej oraz przestrzeni, w której następuje oddzielenie pary od cieczy. Ciepło może być dostarczane np. przez parę grzejną przepływającą w płaszczu grzejnym lub rurkach wymiennika.

Podczas pracy:
- roztwór jest doprowadzany do aparatu,
- następuje ogrzewanie cieczy,
- część rozpuszczalnika odparowuje,
- para jest odprowadzana z aparatu,
- zatężony roztwór opuszcza wyparkę.

Rodzaje pracy wyparek

Wyparki mogą pracować:
- okresowo – porcja roztworu jest zatężana, a potem opróżniana,
- ciągle – roztwór dopływa i odpływa bez przerw,
- pod ciśnieniem atmosferycznym,
- pod próżnią, gdy trzeba obniżyć temperaturę wrzenia.

Znaczenie w egzaminie

Jeżeli na rysunku widać aparat z doprowadzeniem roztworu, ogrzewaniem i odprowadzeniem oparów, to najczęściej chodzi o wyparkę, a prowadzony w niej proces to zatężanie. Nie należy mylić jej z absorberem, adsorberem ani krystalizatorem.