Destylacja prosta

Destylacja prosta to metoda rozdzielania ciekłych mieszanin na podstawie różnic temperatur wrzenia składników. Stosuje się ją głównie wtedy, gdy składniki mają wyraźnie różne temperatury wrzenia albo gdy oddziela się ciecz od nielotnych zanieczyszczeń, np. wodę od soli.

Typowy zestaw

Zestaw do destylacji prostej składa się najczęściej z:
- kolby destylacyjnej z ogrzewaną mieszaniną,
- termometru umieszczonego przy wylocie par,
- chłodnicy, najczęściej Liebiga,
- odbieralnika, np. kolby stożkowej,
- źródła ogrzewania, np. palnika lub płaszcza grzejnego.

W czasie ogrzewania składnik o niższej temperaturze wrzenia paruje, przechodzi do chłodnicy, skrapla się i spływa do odbieralnika jako destylat.

Jak rozpoznać na rysunku?

Zestaw do destylacji prostej ma jedną kolbę ogrzewaną, termometr, ukośnie ustawioną chłodnicę i odbieralnik. Nie ma dodatkowego generatora pary wodnej, rozdzielacza ani naczynia do krystalizacji.

Ważne zasady pracy

• Nie wolno szczelnie zamykać układu destylacyjnego.
• Wodę chłodzącą doprowadza się zwykle od dołu chłodnicy, a odprowadza od góry.
• Do kolby można dodać kamyczki wrzenne, aby zapobiec gwałtownemu wrzeniu.
• Temperaturę odczytuje się na termometrze umieszczonym w strumieniu par.

Destylacja prosta różni się od destylacji z parą wodną tym, że nie używa się osobnego źródła pary wodnej do unoszenia lotnych składników.