Destylacja z parą wodną
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Destylacja z parą wodną to technika rozdzielania składników mieszaniny, stosowana głównie do substancji organicznych słabo rozpuszczalnych w wodzie i lotnych z parą wodną. Pozwala oddestylować związki w temperaturze niższej niż ich normalna temperatura wrzenia, co ogranicza ich rozkład termiczny.
Zasada działania
Do ogrzewanej próbki doprowadza się parę wodną. Para porywa lotny składnik mieszaniny, a następnie mieszanina par skrapla się i trafia do odbieralnika. Otrzymany destylat często rozdziela się na dwie warstwy: wodną i organiczną.
Podstawowe elementy zestawu
W typowym zestawie mogą występować:
- wytwornica pary, np. kociołek miedziany,
- kolba destylacyjna z badaną mieszaniną,
- przewody lub rurki doprowadzające parę,
- chłodnica, najczęściej wodna, jeśli jest przewidziana w zestawie,
- odbieralnik na destylat.
W pytaniach egzaminacyjnych należy wybierać elementy zgodne z podaną tabelą. Dla zestawu do destylacji z parą wodną spośród wymienionych elementów właściwe są: kociołek miedziany, kolba destylacyjna i odbieralnik.
Czego nie wybierać?
- Manometr służy do pomiaru ciśnienia i nie jest podstawowym elementem prostego zestawu do destylacji z parą wodną.
- Chłodnica powietrzna nie jest właściwym wyborem w tym zestawie; do intensywnego skraplania par zwykle stosuje się chłodnicę wodną.
Zastosowanie
Destylację z parą wodną stosuje się m.in. do izolowania olejków eterycznych z surowców roślinnych oraz oczyszczania substancji wrażliwych na wysoką temperaturę.