Klasy czystości odczynników chemicznych
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Klasa czystości odczynnika chemicznego określa, jak dużą część substancji stanowi składnik główny, a jaką zanieczyszczenia. Jest to ważne przy doborze substancji do syntez, analiz jakościowych i ilościowych.
Podstawowe klasy czystości
W praktyce laboratoryjnej spotyka się m.in. następujące określenia:
- techniczny – najniższa czystość, stosowany głównie w pracach technicznych i pomocniczych, zwykle nie do dokładnych analiz,
- czysty – zazwyczaj zawiera około 99–99,9% substancji głównej; używany w eksperymentach preparatywnych oraz w analizie jakościowej,
- czysty do analizy – odczynnik o wyższej czystości, stosowany w analizach wymagających większej dokładności,
- chemicznie czysty – bardzo wysoka czystość, przeznaczony do bardziej wymagających badań chemicznych,
- spektralnie czysty – odczynnik o bardzo małej zawartości zanieczyszczeń przeszkadzających w analizach spektroskopowych.
Najważniejsze dla egzaminu
Jeżeli w pytaniu pojawia się opis: substancje używane w eksperymentach preparatywnych i analizach jakościowych, o czystości 99–99,9%, chodzi o odczynniki czyste.
Nie należy mylić ich z odczynnikami czystymi do analizy, które są przeznaczone do dokładniejszych oznaczeń analitycznych, zwłaszcza ilościowych.
Dlaczego dobór czystości jest ważny?
Zanieczyszczenia mogą:
- zakłócać przebieg reakcji,
- powodować błędne wyniki analizy,
- zmieniać barwę, osad lub odczyn roztworu,
- wpływać na dokładność oznaczeń ilościowych.
Dlatego w laboratorium nie zawsze wybiera się odczynnik najczystszy, lecz taki, którego czystość jest odpowiednia do celu badania.