Osady kłaczkowate
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Osady kłaczkowate to osady złożone z dużych, luźnych agregatów cząstek przypominających kłaczki. Powstają często podczas strącania trudno rozpuszczalnych związków, gdy drobne cząstki łączą się w większe skupiska.
Cechy osadów kłaczkowatych
- mają dużą objętość i luźną strukturę,
- stosunkowo łatwo zatrzymują się na sączku,
- mogą zawierać dużo cieczy między cząstkami,
- zwykle są łatwiejsze do sączenia niż osady bardzo drobne lub koloidalne.
Dobór sączka
Do sączenia osadów kłaczkowatych stosuje się sączki rzadkie, czyli o większej przepuszczalności. Wynika to z tego, że duże kłaczki osadu nie przechodzą łatwo przez pory sączka, a rzadszy sączek przyspiesza proces filtracji.
Nie stosuje się tu zwykle sączków bardzo gęstych, ponieważ nadmiernie spowalniają sączenie i mogą szybko się zatykać. Sączki gęste są przeznaczone raczej do osadów bardzo drobnych, które mogłyby przenikać przez sączek rzadszy.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie: sączenie osadów kłaczkowatych, właściwym wyborem są sączki rzadkie.
Do zapamiętania
- osad kłaczkowaty = duże, luźne cząstki,
- duże cząstki łatwo zatrzymać,
- dlatego stosuje się sączki rzadkie.