Palnik Bunsena
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Palnik Bunsena to podstawowy palnik gazowy stosowany w laboratorium chemicznym do ogrzewania substancji, wyżarzania, opalania oraz prostej obróbki szkła laboratoryjnego.
Budowa
Typowy palnik Bunsena składa się z:
- stabilnej podstawy,
- króćca doprowadzającego gaz,
- pionowej metalowej rurki palnika,
- otworów doprowadzających powietrze,
- regulatora dopływu powietrza, zwykle w postaci obrotowej tulei lub pierścienia.
Na zdjęciach egzaminacyjnych palnik Bunsena rozpoznaje się najczęściej po prostej pionowej rurze oraz regulacji powietrza przy podstawie palnika.
Zasada działania
Gaz doprowadzany do palnika miesza się z powietrzem zasysanym przez otwory u podstawy rurki. Ilość powietrza wpływa na rodzaj płomienia:
- przy małym dopływie powietrza płomień jest żółty, świecący i kopcący,
- przy większym dopływie powietrza płomień jest niebieski, gorętszy i nieskopcający.
Do większości prac laboratoryjnych używa się płomienia niebieskiego, ponieważ zapewnia wyższą temperaturę i czystsze ogrzewanie.
Zastosowanie
Palnik Bunsena wykorzystuje się do:
- ogrzewania probówek, tygli i parownic,
- wyżarzania drucików i narzędzi,
- sterylizacji przez opalanie,
- zaginania i zatapiania cienkich rurek szklanych.
Bezpieczeństwo
Podczas pracy należy używać okularów ochronnych, spiąć długie włosy i nie kierować wylotu probówki na siebie ani na innych. Nie wolno ogrzewać cieczy w szczelnie zamkniętych naczyniach, ponieważ grozi to rozerwaniem naczynia.