Próba Trommera
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Próba Trommera to reakcja jakościowa służąca do wykrywania cukrów redukujących, np. glukozy. Opiera się na redukcji jonów miedzi(II) do miedzi(I) w środowisku zasadowym.
Na czym polega reakcja?
Do roztworu zawierającego jony Cu2+, np. z siarczanu(VI) miedzi(II), dodaje się roztwór NaOH. Powstaje niebieski osad wodorotlenku miedzi(II):
Cu2+ + 2OH- → Cu(OH)2↓
Po dodaniu glukozy i ogrzaniu mieszaniny zachodzi reakcja redoks. Glukoza działa jako reduktor, czyli oddaje elektrony. Jony miedzi(II) ulegają redukcji do miedzi(I), a produktem jest czerwony osad tlenku miedzi(I):
Cu(II) → Cu(I)
Końcowy efekt obserwacyjny:
niebieski osad Cu(OH)2 → czerwony osad Cu2O
Co oznacza wynik dodatni?
Wynik dodatni próby Trommera to pojawienie się ceglastoczerwonego osadu Cu2O po ogrzaniu mieszaniny. Świadczy to o obecności związku o właściwościach redukujących, np. glukozy.
Znaczenie w analizie chemicznej
Próba Trommera jest ważna, ponieważ łączy kilka umiejętności laboratoryjnych:
- przygotowanie środowiska zasadowego,
- obserwację barwy osadu,
- rozpoznanie reakcji redoks,
- identyfikację cukru redukującego.
W zadaniach egzaminacyjnych informacja o dodaniu glukozy, NaOH i ogrzewaniu soli miedzi(II) zwykle prowadzi do wniosku, że powstaje Cu2O, a nie Cu(OH)2 ani CuO.