Próbka wzorcowa
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Próbka wzorcowa to próbka o dokładnie znanym składzie lub znanej zawartości oznaczanego składnika. Służy jako punkt odniesienia w analizie chemicznej.
W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze jest skojarzenie: wzorcowa = znany skład.
Do czego służy próbka wzorcowa?
Próbkę wzorcową wykorzystuje się m.in. do:
- sprawdzania poprawności metody analitycznej,
- kontroli dokładności oznaczeń,
- kalibracji aparatury pomiarowej,
- porównywania wyników badań z wartością znaną,
- wykrywania błędów systematycznych.
Przykład
Jeżeli laboratorium oznacza zawartość żelaza w próbce, może użyć próbki wzorcowej, w której zawartość żelaza jest znana, np. 2,00 mg Fe/dm³. Jeśli wynik pomiaru znacząco odbiega od tej wartości, może to świadczyć o błędzie metody, aparatury lub przygotowania próbki.
Czym próbka wzorcowa nie jest?
Próbki wzorcowej nie należy mylić z innymi rodzajami próbek:
- próbka jednostkowa – pobrana jednorazowo z określonego miejsca lub partii materiału,
- próbka ogólna – otrzymana przez połączenie próbek jednostkowych,
- próbka laboratoryjna – próbka dostarczona do laboratorium do badań,
- próbka analityczna – przygotowana do wykonania konkretnego oznaczenia.
Najważniejsza cecha
Najważniejszą cechą próbki wzorcowej jest to, że jej skład jest znany z dużą dokładnością. Dzięki temu można ocenić, czy wykonywane oznaczenie daje wiarygodne wyniki.