Ręczna obróbka szkła laboratoryjnego
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Ręczna obróbka szkła laboratoryjnego polega na kształtowaniu elementów szklanych, np. rurek, kapilar lub końcówek pipet, zwykle z użyciem płomienia palnika. Może obejmować między innymi ogrzewanie, zginanie, zatapianie, wyciąganie i zaokrąglanie ostrych krawędzi szkła.
Główne zagrożenia
Podczas takiej pracy występują przede wszystkim zagrożenia:
- termiczne – szkło po ogrzaniu długo pozostaje gorące, mimo że może wyglądać jak zimne,
- mechaniczne – szkło może pęknąć, odprysnąć lub skaleczyć dłonie,
- dla oczu – odpryski szkła lub nagłe pęknięcie elementu mogą uszkodzić wzrok,
- pożarowe – praca odbywa się często przy otwartym płomieniu.
Wymagane środki ochrony
Do ręcznej obróbki szkła konieczne są przede wszystkim:
- okulary ochronne – zabezpieczają oczy przed odpryskami szkła,
- rękawice zapewniające izolację termiczną – chronią dłonie przed poparzeniem gorącym szkłem.
Nie stosuje się tu zwykłych rękawic gumowych ani rękawic przeznaczonych głównie do ochrony przed chemikaliami, ponieważ ich podstawową funkcją nie jest ochrona przed wysoką temperaturą. Rękawice płócienne również mogą być niewystarczające, jeśli nie zapewniają odpowiedniej izolacji cieplnej.
Ważna zasada egzaminacyjna
Jeżeli pytanie dotyczy obróbki szkła w płomieniu, najważniejszym kryterium doboru rękawic jest ochrona przed wysoką temperaturą, a więc właściwa odpowiedź to rękawice termoizolacyjne.