Rękawice termoizolacyjne
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Rękawice termoizolacyjne to środek ochrony indywidualnej stosowany wtedy, gdy dłonie są narażone na działanie wysokiej temperatury. W laboratorium używa się ich m.in. podczas pracy z gorącym szkłem, ogrzewanymi naczyniami, elementami aparatury po wyjęciu z suszarki lub podczas ręcznej obróbki szkła w płomieniu palnika.
Do czego służą?
Ich podstawowym zadaniem jest ochrona przed:
- poparzeniem gorącym szkłem,
- kontaktem z rozgrzanymi elementami metalowymi lub ceramicznymi,
- krótkotrwałym działaniem wysokiej temperatury,
- przypadkowym dotknięciem nagrzanych naczyń laboratoryjnych.
Kiedy są potrzebne?
Rękawice termoizolacyjne należy dobrać wtedy, gdy głównym zagrożeniem jest temperatura, a nie działanie substancji chemicznych. Typowy przykład to ręczne zginanie lub zatapianie szklanej rurki po ogrzaniu jej w płomieniu.
Czym różnią się od rękawic chemicznych?
Rękawice chroniące przed substancjami chemicznymi są dobierane pod kątem odporności na kwasy, zasady, rozpuszczalniki lub inne odczynniki. Nie muszą jednak dobrze chronić przed wysoką temperaturą. Z kolei rękawice termoizolacyjne mają ograniczać przepływ ciepła do dłoni.
Typowy błąd
Nie należy zakładać, że każde rękawice laboratoryjne są uniwersalne. Do pracy z gorącym szkłem właściwe są rękawice zapewniające izolację termiczną, a nie zwykłe gumowe, płócienne lub wyłącznie chemoodporne.