Sączenie na gorąco
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Sączenie na gorąco to odmiana filtracji wykonywana przy podwyższonej temperaturze. Stosuje się ją wtedy, gdy substancja rozpuszczona mogłaby wykrystalizować podczas zwykłego, chłodnego sączenia.
Cel sączenia na gorąco
Głównym celem jest niedopuszczenie do wydzielania kryształów z roztworu na sączku lub w lejku. Jeśli roztwór stygnie, rozpuszczalność wielu substancji maleje. Może wtedy dojść do krystalizacji substancji, którą chcemy zachować w przesączu.
Dlatego poprawna interpretacja brzmi: sączenie na gorąco stosuje się, aby nie miało miejsca wydzielanie kryształów z roztworu.
Kiedy się je stosuje?
Sączenie na gorąco wykorzystuje się najczęściej:
- podczas oczyszczania substancji przez krystalizację,
- do oddzielenia nierozpuszczalnych zanieczyszczeń od gorącego roztworu,
- gdy substancja dobrze rozpuszcza się w gorącym rozpuszczalniku, a słabo w zimnym.
Jak wykonać sączenie na gorąco?
Aby ograniczyć straty substancji:
- używa się gorącego roztworu,
- lejek i sączek można ogrzać przed filtracją,
- filtrację wykonuje się sprawnie, bez niepotrzebnego chłodzenia,
- często stosuje się sączek fałdowany, który przyspiesza przepływ cieczy.
Typowy błąd egzaminacyjny
Nie należy wybierać odpowiedzi, że sączenie na gorąco wykonuje się po to, aby kryształy się wydzieliły. Wydzielanie kryształów jest celem krystalizacji po ochłodzeniu roztworu, a nie samego sączenia na gorąco.