Suszenie szkła laboratoryjnego
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Suszenie szkła laboratoryjnego to etap przygotowania naczyń do dalszych prac analitycznych. Ma znaczenie szczególnie wtedy, gdy obecność wody mogłaby rozcieńczyć odczynnik, zmienić masę próbki albo zakłócić reakcję chemiczną.
Metody suszenia szkła
W laboratorium stosuje się różne sposoby suszenia szkła, zależnie od rodzaju naczynia i wymagań analizy:
- pozostawienie do wyschnięcia na suszarce,
- suszenie w suszarce laboratoryjnej,
- przedmuchiwanie powietrzem,
- przemycie lotnym rozpuszczalnikiem, np. alkoholem etylowym.
Dlaczego używa się alkoholu etylowego?
Alkohol etylowy miesza się z wodą i ma niższą temperaturę wrzenia niż woda. Po przemyciu szkła etanolem woda zostaje częściowo usunięta z powierzchni, a sam alkohol szybko odparowuje. To przyspiesza uzyskanie suchego naczynia.
Kiedy trzeba zachować ostrożność?
Nie każde szkło można suszyć w wysokiej temperaturze. Szczególnie ostrożnie należy postępować ze szkłem miarowym, takim jak pipety, biurety i kolby miarowe, ponieważ ogrzewanie może zmienić ich dokładność pomiarową. W takich przypadkach lepsze jest suszenie w temperaturze pokojowej lub użycie lotnego rozpuszczalnika.
Ważne zasady
- szkło przed suszeniem powinno być czyste,
- po użyciu alkoholu trzeba unikać źródeł zapłonu,
- naczynie powinno być całkowicie suche przed kontaktem z substancjami reagującymi z wodą.
W egzaminie prawidłową odpowiedzią na pytanie o rozpuszczalnik do suszenia szkła jest zwykle alkohol etylowy.