Tarownik
Słownik kwalifikacji CHM.03 - Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych
Tarownik to element wagi laboratoryjnej, który służy do ustawiania wskazania zerowego przed rozpoczęciem ważenia. W wagach mechanicznych umożliwia doprowadzenie belki i wskazówki do położenia równowagi, gdy szalki są puste lub gdy na szalce znajduje się naczynie, którego masę chce się pominąć.
Do czego służy tarownik?
Tarownik pozwala:
- wyzerować wagę przed pomiarem,
- skompensować niewielkie odchylenie wskazówki,
- ustawić wagę w położeniu równowagi,
- ułatwić ważenie substancji w naczyniu.
W praktyce laboratoryjnej przed ważeniem należy sprawdzić, czy waga wskazuje zero. Jeśli nie, stosuje się regulację za pomocą tarownika.
Tarowanie a ważenie
Tarowanie polega na pominięciu masy naczynia, w którym znajduje się substancja. Dzięki temu można oznaczyć masę samej próbki, bez masy zlewki, szkiełka zegarkowego lub pojemnika wagowego.
Przykład: jeżeli na szalce znajduje się puste naczynie, wagę można wyzerować, a następnie wsypać substancję. Odczyt będzie dotyczył tylko masy substancji.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli na rysunku wagi technicznej oznaczono element służący do zerowania lub ustawiania równowagi, poprawną nazwą jest zwykle tarownik. Nie należy mylić go z pryzmatem, który jest elementem podparcia, ani z uczulaczem, który zwiększa czułość wagi.