Co to jest absorbancja?
Absorbancja to wielkość stosowana w spektrofotometrii, określająca, jaka część promieniowania została pochłonięta przez badaną próbkę. Definiuje się ją jako logarytm dziesiętny stosunku natężenia promieniowania padającego do natężenia promieniowania przechodzącego przez próbkę:
A = log(I₀ / I)
Gdzie:
- A – absorbancja,
- I₀ – natężenie wiązki padającej na próbkę,
- I – natężenie wiązki po przejściu przez próbkę.
Absorbancja jest wielkością bezwymiarową. Im większa absorbancja, tym mniej światła przechodzi przez próbkę, a więcej zostaje przez nią pochłonięte.
Związek z transmitancją
Transmitancja określa, jaka część promieniowania przechodzi przez próbkę:
T = I / I₀
Zależność między absorbancją i transmitancją jest następująca:
A = -log T
Dlatego absorbancja i transmitancja opisują to samo zjawisko, ale w inny sposób. W pytaniach egzaminacyjnych należy uważać: log(I₀/I) to absorbancja, a nie transmitancja.
Prawo Lamberta-Beera
W analizie ilościowej często wykorzystuje się zależność:
A = ε · l · c
Gdzie:
- ε – molowy współczynnik absorpcji,
- l – grubość warstwy roztworu, zwykle długość kuwety,
- c – stężenie substancji.
Oznacza to, że w określonych warunkach absorbancja jest proporcjonalna do stężenia substancji. Dzięki temu można wyznaczać stężenia roztworów metodą spektrofotometryczną, np. z użyciem krzywej wzorcowej.
Najważniejsze do zapamiętania
- Absorbancja: A = log(I₀/I).
- Transmitancja: T = I/I₀.
- Absorbancja rośnie, gdy próbka silniej pochłania światło.
- Absorbancja jest podstawową wielkością mierzoną w spektrofotometrii.