Analiza sitowa
Słownik kwalifikacji CHM.04 - Wykonywanie badań analitycznych
Analiza sitowa to metoda oznaczania składu ziarnowego materiału sypkiego, np. proszku, piasku, kruszywa lub granulatu. Polega na rozdzieleniu próbki na frakcje o różnych wielkościach ziaren za pomocą zestawu sit o określonych wymiarach oczek.
Zasada układania sit
Sita montuje się w wytrząsarce w taki sposób, aby:
- u góry znajdowało się sito o największych oczkach,
- niżej były sita o coraz mniejszych oczkach,
- na samym dole znajdowało się naczynie zbierające na najdrobniejszą frakcję, która przeszła przez wszystkie sita.
Jeżeli kolejność podaje się od naczynia zbierającego, to należy wymienić sita od najmniejszych oczek do największych.
Przykład kolejności od dołu:
- naczynie zbierające,
- sito 45 µm,
- sito 63 µm,
- sito 75 µm,
- sito 108 µm,
- sito 150 µm,
- sito 180 µm.
Jak interpretować frakcje?
Frakcja opisana jako 75–108 µm oznacza ziarna, które:
- przeszły przez sito 108 µm,
- zatrzymały się na sicie 75 µm.
Frakcja poniżej 45 µm trafia do naczynia zbierającego, ponieważ przechodzi przez sito o najmniejszych oczkach. Frakcja powyżej 180 µm zatrzymuje się na sicie o największych oczkach.
Typowy błąd egzaminacyjny
Często myli się kolejność montażu sit od góry z kolejnością liczoną od naczynia zbierającego. Od góry układ jest malejący pod względem wielkości oczek: 180, 150, 108, 75, 63, 45 µm. Od dołu, czyli od naczynia zbierającego, kolejność jest odwrotna: 45, 63, 75, 108, 150, 180 µm.