Argentometria to dział analizy objętościowej, w którym oznaczanie substancji opiera się na reakcjach strącania trudno rozpuszczalnych soli srebra. Najczęściej wykorzystuje się jon srebra Ag⁺, pochodzący zwykle z roztworu azotanu(V) srebra AgNO₃.
Co oznacza się argentometrycznie?
Argentometria służy głównie do oznaczania jonów halogenkowych:
- chlorkowych Cl⁻,
- bromkowych Br⁻,
- jodkowych I⁻,
- a także jonów tiocyjanianowych SCN⁻.
Podstawą oznaczenia jest reakcja:
Ag⁺ + X⁻ → AgX↓
gdzie X⁻ oznacza np. Cl⁻, Br⁻ lub I⁻. Powstające sole, takie jak AgCl, AgBr i AgI, są trudno rozpuszczalne i wytrącają się w postaci osadu.
Ważne metody argentometryczne
Do najważniejszych metod argentometrycznych należą:
- metoda Mohra – bezpośrednie miareczkowanie AgNO₃ wobec chromianu(VI) jako wskaźnika,
- metoda Volharda – zwykle miareczkowanie odwrotne z użyciem tiocyjanianu amonu lub potasu,
- metoda Fajansa – z wykorzystaniem wskaźników adsorpcyjnych.
Związek z NH₄SCN
Roztwór tiocyjanianu amonu NH₄SCN może być titrantem w oznaczaniu bromków metodą Volharda. Mimo że bezpośrednim titrantem jest jon SCN⁻, oznaczenie nadal należy do argentometrii, ponieważ ilość bromków wyznacza się przez reakcje z jonami srebra i strącanie soli srebra.