Destylacja z parą wodną
Słownik kwalifikacji CHM.04 - Wykonywanie badań analitycznych
Destylacja z parą wodną to metoda rozdzielania i oczyszczania substancji organicznych, które są lotne z parą wodną i zwykle słabo mieszają się z wodą. Polega na tym, że składnik mieszaniny przechodzi w stan pary w temperaturze niższej niż jego normalna temperatura wrzenia.
Na czym polega mechanizm?
Podczas ogrzewania układu woda wytwarza parę wodną, która unosi pary substancji organicznej. Całkowite ciśnienie par nad mieszaniną jest sumą ciśnienia pary wodnej i ciśnienia pary destylowanej substancji. Dzięki temu wrzenie układu może nastąpić wcześniej, zanim sama substancja organiczna osiągnie swoją temperaturę wrzenia.
Kiedy stosuje się tę metodę?
Destylację z parą wodną stosuje się do substancji, które:
- mają wysoką temperaturę wrzenia,
- mogłyby rozkładać się podczas silnego ogrzewania,
- są lotne z parą wodną,
- są trudno rozpuszczalne lub nierozpuszczalne w wodzie.
Typowe zastosowania to izolowanie olejków eterycznych, oczyszczanie niektórych związków aromatycznych oraz oddzielanie lotnych składników organicznych od nielotnych zanieczyszczeń.
Jak rozpoznać w zadaniu egzaminacyjnym?
Jeśli w pytaniu pojawia się informacja, że składnik mieszaniny przechodzi w parę poniżej swojej temperatury wrzenia, a dotyczy to mieszanin substancji organicznych, najczęściej chodzi o destylację z parą wodną.
Różnica względem innych destylacji
- Destylacja prosta: rozdziela ciecz od nielotnych zanieczyszczeń lub ciecze o znacznie różnych temperaturach wrzenia.
- Destylacja frakcjonowana: rozdziela ciecze o zbliżonych temperaturach wrzenia.
- Destylacja z parą wodną: umożliwia destylację w temperaturze niższej niż temperatura wrzenia składnika organicznego.