Fotometr jednowiązkowy

Słownik kwalifikacji CHM.04 - Wykonywanie badań analitycznych

Fotometr jednowiązkowy to przyrząd optyczny służący do pomiaru natężenia światła po przejściu przez próbkę. Na podstawie osłabienia wiązki można wyznaczać m.in. absorbancję i stężenie substancji barwnych.

Budowa

Typowy fotometr jednowiązkowy zawiera:
- źródło światła,
- filtr lub monochromator, który wybiera odpowiednią długość fali,
- kuwetę/naczynko z odnośnikiem oraz osobno kuwetę z próbką,
- fotodetektor,
- wzmacniacz sygnału,
- wskaźnik lub układ odczytu.

Zasada działania

W fotometrze jednowiązkowym przez układ optyczny przechodzi jedna wiązka światła. Najpierw mierzy się sygnał dla roztworu odniesienia, np. rozpuszczalnika lub ślepej próby. Następnie w tym samym torze optycznym umieszcza się próbkę badaną i wykonuje drugi pomiar.

Różnica między sygnałem odniesienia a sygnałem próbki pozwala określić, jaka część promieniowania została pochłonięta przez analizowaną substancję.

Jak rozpoznać na schemacie?

Cechy charakterystyczne fotometru jednowiązkowego:
- występuje jeden tor optyczny,
- jest jeden fotodetektor,
- naczynko odniesienia i naczynko z próbką są mierzone kolejno, a nie jednocześnie,
- nie ma rozdzielacza wiązki na dwa tory.

Różnica względem fotometru dwuwiązkowego

W fotometrze dwuwiązkowym światło jest rozdzielane na dwie wiązki: jedna przechodzi przez próbkę, druga przez odnośnik. W fotometrze jednowiązkowym pomiary próbki i odnośnika wykonuje się kolejno w tym samym torze.