Jony dichromianowe(VI) mają wzór Cr₂O₇²⁻. Roztwory zawierające te jony mają charakterystyczną barwę pomarańczową. Jest to ważna cecha rozpoznawcza w analizie chemicznej, szczególnie przy odróżnianiu związków chromu(VI).
Barwa jonów chromu(VI)
W roztworach wodnych związki chromu(VI) mogą występować głównie jako:
- jony chromianowe(VI) CrO₄²⁻ – barwa żółta,
- jony dichromianowe(VI) Cr₂O₇²⁻ – barwa pomarańczowa.
Równowaga między tymi formami zależy od odczynu roztworu:
- w środowisku zasadowym przeważają chromiany(VI), czyli roztwór jest żółty,
- w środowisku kwasowym przeważają dichromiany(VI), czyli roztwór jest pomarańczowy.
Równowaga chromian–dichromian
Przemianę można zapisać uproszczonym równaniem:
2 CrO₄²⁻ + 2 H⁺ ⇄ Cr₂O₇²⁻ + H₂O
Dodanie kwasu przesuwa równowagę w stronę jonów dichromianowych(VI), a dodanie zasady w stronę jonów chromianowych(VI).
Znaczenie analityczne
Dichromiany(VI), np. dichromian(VI) potasu K₂Cr₂O₇, są silnymi utleniaczami. Wykorzystuje się je w reakcjach redoks, między innymi w analizie objętościowej. W trakcie redukcji chrom(VI) może przechodzić w jony Cr³⁺, które mają zwykle barwę zieloną.
Najważniejsze do zapamiętania
- Cr₂O₇²⁻ = pomarańczowy,
- CrO₄²⁻ = żółty,
- Cr³⁺ = zielony,
- barwa zależy od formy chemicznej chromu i odczynu roztworu.