Co to jest krzywa wzorcowa?
Krzywa wzorcowa to wykres zależności sygnału pomiarowego od znanego stężenia roztworów wzorcowych. Stosuje się ją do wyznaczania stężenia próbki badanej, gdy bezpośredni pomiar daje tylko wartość sygnału, np. absorbancji, przewodności, potencjału lub intensywności barwy.
Jak się ją sporządza?
- Przygotowuje się kilka roztworów wzorcowych o znanych stężeniach.
- Dla każdego wzorca mierzy się sygnał analityczny.
- Na osi X umieszcza się zwykle stężenie, a na osi Y sygnał pomiarowy.
- Przez punkty prowadzi się linię lub krzywą najlepiej opisującą zależność.
- Mierzy się sygnał próbki badanej i z wykresu odczytuje odpowiadające mu stężenie.
Przykład zastosowania
W konduktometrii można sporządzić krzywą zależności konduktywności elektrolitycznej od stężenia KCl. Jeżeli przewodność próbki wynosi 0,045 S·cm⁻¹, to na osi Y znajduje się tę wartość, prowadzi linię poziomą do krzywej, a następnie linię pionową do osi stężeń. Z wykresu można odczytać np. 0,450 mol/dm³.
Na co uważać?
- odczyt wykonuje się w tych samych jednostkach, które podano na wykresie,
- próbka musi mieścić się w zakresie krzywej wzorcowej,
- temperatura powinna być stała, bo wpływa na wiele pomiarów, np. przewodność,
- nie należy mylić wartości sygnału z wartością stężenia.