Miareczkowanie konduktometryczne kwasu octowego polega na oznaczaniu zawartości CH₃COOH przez dodawanie roztworu zasady, najczęściej NaOH, i pomiar zmian przewodnictwa właściwego roztworu. Punkt końcowy wyznacza się graficznie z przecięcia prostych opisujących zmiany przewodnictwa przed i po punkcie równoważnikowym.
Reakcja oznaczania
CH₃COOH + NaOH → CH₃COONa + H₂O
Kwas octowy jest słabym elektrolitem, więc przed miareczkowaniem roztwór przewodzi prąd słabo. W miarę dodawania NaOH powstaje octan sodu, czyli dobrze zdysocjowana sól. Liczba jonów w roztworze rośnie, dlatego przewodnictwo stopniowo wzrasta.
Przebieg krzywej
Przed punktem równoważnikowym:
- NaOH jest zużywany na zobojętnianie kwasu,
- powstają jony Na⁺ i CH₃COO⁻,
- przewodnictwo rośnie łagodnie od małej wartości.
Po punkcie równoważnikowym:
- cały kwas octowy został zobojętniony,
- nadmiar NaOH pozostaje w roztworze,
- pojawiają się ruchliwe jony OH⁻,
- przewodnictwo rośnie szybciej i bardziej stromo.
Dlatego dla miareczkowania kwasu octowego roztworem NaOH właściwy przebieg to linia rosnąca przed punktem końcowym oraz bardziej stroma linia rosnąca po punkcie końcowym. Na typowym wykresie odpowiada to odcinkom C i E.
Ważna wskazówka egzaminacyjna
Dla słabego kwasu miareczkowanego mocną zasadą nie wybiera się odcinka malejącego przed punktem równoważnikowym. Spadek przewodnictwa jest charakterystyczny raczej dla miareczkowania mocnego kwasu mocną zasadą, gdy bardzo ruchliwe jony H⁺ są zastępowane mniej ruchliwymi jonami Na⁺.